Η Δάφνη που χάθηκε

ΠΑΛΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.«Καλοκαιρινές διακοπές» με το κλείσιμο των σχολείων στη Δάφνη

(της Μαρίας Φλαμπούρη)

Πήγα δημοτικό σχολείο στο 1ο Δάφνης, τότε που ακόμα λεγόταν Κατσιπόδι, το 1946 και τελείωσα το 1952.

Ήταν δύσκολα χρόνια, μετά από έναν πόλεμο και ένα εμφύλιο που δεν είχε τελειώσει ακόμα. Φτώχεια με το καντάρι! Τι να έκαναν οι γονείς μας που δεν είχαν οικονομικές δυνατότητες για εκδρομές και εξοχές!

Τα Σάββατα και τις Κυριακές, μας φορούσαν τα καλά μας φτωχικά ρουχαλάκια και μας πήγαιναν βόλτα. Τι βόλτα δηλαδή, από τον Άγιο Ιωάννη μέχρι την Ελευθερίου Βενιζέλου. Παρακάτω εκεί που σήμερα είναι η Εθνική Τράπεζα, το ΙΚΑ και μέχρι πρότινος η Εφορία, ήταν απαγορευμένη ζώνη για μας τα παιδιά. Εκεί ήταν ένα κέντρο διασκέδασης όπου είχε Σεπαρέ. Για εμένα εκείνη η λέξη ήταν άγνωστη. Αργότερα έμαθα τι σημαίνει.

Κορίτσια κάνουν βόλτα στη Λεωφ. Βουλιαγμένης (πριν το 1950)

Κορίτσια κάνουν βόλτα στη Λεωφ. Βουλιαγμένης (πριν το 1950)

(περισσότερα…)

Αρέσει σε %d bloggers: