15 Αυγούστου. Της Παναγιάς …

15.8

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Επιμέλεια άρθρου , Αναδημοσίευση από tovivlio.net

Στο άσπρο χωριουδάκι, μικρό σαν κουφέτο, η καμπάνα χτυπά. Η γιαγιά μου αφήνει την κατσαρόλα και κάνει το σταυρό της. «Κάνε κι εσύ» μου διατάζει το βλέμμα της. Αφήνω το παιχνίδι μου και κάνω κι εγώ έναν βιαστικό. Η μυρωδιά από το κρέας μού έχει σπάσει τη μύτη. Θέλω να τη ρωτήσω αν θα τηγανίσει και πατάτες αλλά είναι τόσο απορροφημένη από τον ήχο της καμπάνας που νιώθω ότι θα γίνω το λιγότερο ενοχλητική. Η μάνα μου πηγαινοέρχεται σιδερώνοντας παντελόνια και φουστάνια και το μωρό μας κυλιέται στο πάτωμα πάνω αλατίζοντας το σώμα του με τη χτεσινή αλμύρα της βραδινής βουτιάς μας στη θάλασσα. «Θα με πιάσειιιιιιιιιιιιιιις» φώναζα στον πατέρα μου σαν βούταγα από το βράχο. Εκείνος άπλωνε τα χέρια του δήθεν για να με πιάσει και σαν έφτανα στο νερό έκανε στην άκρη και με άφηνε να μπαίνω μέσα στο βυθό. Άνοιγα τα μάτια και κρατούσα όσο πιο πολύ μπορούσα την ανάσα μου για να δω όσα πιο πολλά μπορώ εκεί μέσα. Να νιώσω ότι είμαι δικιά τους. (περισσότερα…)

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: