Θέλω την παλιά μου γειτονιά, έστω για μία ώρα…

Να γυρίσω πίσω εκεί που οι χαρούμενες ανέμελες φωνές και τα παιδικά γέλια αντηχούνε ακόμη μέσα από τις πιο όμορφες αναμνήσεις μου. Στην παλιά μου γειτονιά που κατέθεσα την αγνότητα και την ανεμελιά μου.

ΔΑΦΝΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Πλατεία Ελ. Βενιζέλου περί τη δεκαετία του 1970

Της Λίτσας Φιλίππου |αναπνοές

Θέλω την παλιά μου γειτονιά για μία ώρα. Να ταξιδέψω στα στενά της σοκάκια ανταμώνοντας την ξεγνοιασιά μου. Να διαβώ τα δρομάκια της αναζητώντας την παιδική αφέλειά μου να γυρνάει ξυπόλητη και ματωμένη από το παιχνίδι. Να αντικρύσω τα μικρά χαμηλά της σπιτάκια, που μέσα στους άσπρους τοίχους τους, έκλεισα την παιδική μου  αθωότητα. Να περπατήσω στα ίδια μέρη που κατέθεσα την αγνότητα μου. (περισσότερα…)

Αρέσει σε %d bloggers: