Η δική μου Δάφνη

Κείμενο και φωτογραφίες: Βερίνα Χωρεάνθη

Δεν είναι πολλά αυτά που θα ήθελα πραγματικά να θυμάμαι από τα χρόνια του σχολείου στο Γυμνάσιο και το Λύκειο, ωστόσο εκείνο που μάλλον δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ είναι το ίδιο το σχολικό κτίριο – ένα αχανές και φουτουριστικό για την εποχή του συγκρότημα χτισμένο στο λόφο κάτω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, ακριβώς στα σύνορα Δάφνης και Νέου Κόσμου.

Το τεράστιο αυτό κτιριακό συγκρότημα, που όλοι το ήξεραν τότε σαν «τα σχολεία της Δάφνης» ακριβώς γιατί ήταν πάνω στα σύνορα των δήμων, ήταν σχεδιασμένο με ευρωπαϊκές προδιαγραφές και στέγαζε τότε τρία σχολεία. Ένα απ’ αυτά ήταν και το δικό μου, το 43ο Γυμνάσιο-Λύκειο Αθηνών, η είσοδος του οποίου βρισκόταν στην κορυφή σχεδόν της ανηφόρας η οποία οδηγούσε στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και που έφερε τη μυθιστορηματική ονομασία «οδός Ασπρογέρακα» – το καθημερινό ανέβασμα αυτής της ανηφόρας μας φαινόταν κανονικός Γολγοθάς. (περισσότερα…)

Τιμητική εκδήλωση στην Δαφνιώτισα φιλόλογο – συγγραφέα Ιωάννα Γεωργακοπούλου

ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αρέσει σε %d bloggers: