«Α.Ο. ΔΑΦΝΗΣ» ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ. Ιστορική αναδρομή

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ «Α.Ο ΔΑΦΝΗΣ»

ΔΑΦΝΗ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 105 - 103Βρισκόμαστε στο 1967. Μία χρονιά πολύ δύσκολη για την χώρα η οποία μόλις είχε αρχίσει να στενάζει από τον δικτατορικό ζυγό.

Μια παρέα όμως νέων, τα ενδιαφέροντα των οποίων ήταν έξω από πολιτική και συμφέροντα, ήθελε να κάνει πράξη το όνειρό της σχετικά με το μπάσκετ. Ένα άθλημα αδικημένο έως τότε στην Ελλάδα, η οποία δεν ήξερε ούτε το σχήμα και το χρώμα μια μπάλας μπάσκετ (άλλωστε δεν υπήρχαν και πολλές διαθέσιμες στην αγορά), καθώς το ποδόσφαιρο κυριαρχούσε σε όλες τις γειτονιές της Αθήνας.

Ο επικεφαλής αυτής της παρέας, τύγχανε να είναι και δικηγόρος. Άνθρωπος επιστήμονας, ο οποίος όμως είχε μέσα του το …σαράκι του αθλητισμού και ειδικότερα του μπάσκετ και ήθελε να το μετουσιώσει στην δημιουργία μιας ομάδας μπάσκετ στη γειτονιά του.

Μάριος Ηλιόπουλος το όνομά του και Δάφνη η γειτονιά του …

Μαζί με τους φίλους τους, ο κ. Ηλιόπουλος προχώρησε στην ίδρυση και στελέχωση της πρώτης ομάδας μπάσκετ στη Δάφνη, η οποία και έμελε να πρωταγωνιστήσει τα επόμενα χρόνια φτάνωντας μέχρι τα …σαλόνια του ελληνικού μπάσκετ. Τα πρώτα γραφεία που στέγασαν αυτή την φιλότιμη και συνάμα φιλόδοξη προσπάθεια, ήταν σε ένα υπόγειο της οδός Τενάρου (πλησίον του Σινέ ΝΑΝΑ), σε συστέγαση με την ομάδα ποδοσφαίρου που είχε ιδρυθεί σαν Α.Ο. Δάφνης το 1939.

Η πρώτη έδρα της ομάδας μπάσκετ ήταν εύκολο να βρεθεί, καθώς υπήρχε δίπλα η Γυμναστική Ακαδημία η οποία διέθετε γήπεδο μπάσκετ.

Μετά από μια αδιάφορη αγωνιστικά χρονιά στην Γ΄ κατηγορία Αθηνών, όπου κυριάρχησαν οι διαδικασίες ίδρυσης του τμήματος μπάσκετ και η στελέχωση του από παιδιά της Δάφνης, ξεκίνησε η ανοδική πορεία της ομάδας που είχε σαν σήμα το κλαρί της δάφνης και χρώμα το κίτρινο – μαύρο.

Παρά το ότι η Δάφνη ήταν μια ποδοσφαιροκρατούμενη περιοχή, ο κόσμος αγκάλιασε με θέρμη από την πρώτη στιγμή τη νέα αυτή προσπάθεια και αποτέλεσε τον κινητήριο μοχλό για την μετέπειτα άνοδο στην Β΄ κατηγορία Αθηνών. Κάτι το οποίο επετεύχθη ένα χρόνο αργότερα και συγκεκριμένα το 1968. Ορμώμενη από τον ενθουσιασμό της πρώτης μεγάλης επιτυχίας και με την απαράμιλη συμπαράσταση των Δαφνιωτών φιλάθλων, η ομάδα δεν σταματάει στη Β΄ Κατηγορία. Έναν χρόνο αργότερο, το 1969 και μετά από μια εκπληκτική αγωνιστική περίοδο, η Δάφνη πετυγχάνει την δεύτερη συνεχόμενη άνοδο της, στην Α΄ κατηγορία Αθηνών. Εκεί παράμεινε μέχρι το 1975, χρησιμοποιόντας πάντα ως έδρα το ανοικτό γήπεδο της ΕΑΣΑ (Γυμναστική Ακαδημία), το οποίο σε κάθε αγώνα πλημύριζε από τους ενθουσιώδης φιλάθλους όχι μόνο της Δάφνης αλλά και των γύρω περιοχών.

Τις δεκαετίες 1980 και 1990 γνώρισε την καταξίωση αφού υπήρξε ανταγωνιστική στο πρωτάθλημα της Α1.

Έπαιξε στην Α1 από το 1992 ως το 1995, το 1998 και από το 2000 στο 2002. Έκτοτε βρέθηκε αρκετές φορές μια ανάσα από την Α1, αλλά δεν κατάφερε να ανέβει και πάλι. Την μια φορά πήρε τη θέση της η Καβάλα μέσω Πανοράματος και την άλλη την άφησε εκτός ο Ηλυσιακός σε ένα συγκλονιστικό παιχνίδι που είχε γίνει στο φινάλε του πρωταθλήματος στο κλειστό γήπεδο της Δάφνης «Μιχάλης Μουρούτσος».

Οι επιδόσεις στην Α1

  • 1992 11η θέση, 7 νίκες – 15 ήττες
  • 1993 10η θέση, 9 νίκες – 17 ήττες
  • 1994 12η θέση, 6 νίκες – 20 ήττες
  • 1995 14η θέση, 6 νίκες – 20 ήττες
  • 1998 13η θέση, 6 νίκες – 20 ήττες
  • 2000 12η θέση, 8 νίκες – 18 ήττες
  • 2001 9η θέση, 10 νίκες – 16 ήττες
  • 2002 14η θέση, 6 νίκες – 20 ήττες

Το 2010, με αφορμή τη συνένωση των Δήμων Δάφνης και Υμηττού σύμφωνα με το «σχέδιο Καλλικράτης», η «κιτρινόμαυρη»  ομάδα συγχωνεύθηκε με τον Α.Ο. Αμύντας Υμηττού και ο νέος σύλλογος ονομάστηκε Α.Ο. Αμυντας Δάφνης – Υμηττού.

(περισσότερα…)

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: