Ο παγωτατζής του παλιού καλού καιρού

Ότι πρέπει για τη ζεστή ημέρα που διανύουμε, το παρακάτω «δροσιστικό» άρθρο που θα μας ταξιδέψει στους παλιούς καλούς καιρούς !!!

Ο ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΑΙΡΟΥ

Το θερμό ελληνικό καλοκαίρι είναι συνδεδεμένο άρρηκτα με το παγωτό.

Μικροί (που αποτελούν τους πιο πιστούς καταναλωτές του) αλλά και μεγάλοι, όλες τις ώρες της ημέρας αναζητούν τη δροσιά της «παγωμένης απόλαυσης».

Τα παγωτά φτιάχνονται είτε από γάλα ή σκόνη γάλακτος είτε είναι παγωτά φρούτων – γρανίτες.

Το παραδοσιακό ξυλάκι με γεύση βανίλιας ή το παγωτό χωνάκι, είναι στην ανάμνηση όλων των ανθρώπων που στην παιδική ηλικία τα γεύτηκαν και τα απόλαυσαν με ανεμελιά. (περισσότερα…)

Advertisements

Στιγμιότυπα από τις εορταστικές εκδηλώσεις στο «Γλυκό χωριό» του Δήμου μας ..πριν από 11 χρόνια !!!

Χριστούγεννα στη Δάφνη

«Ημέρες γιορτής … ημέρες αγάπης και ανθρωπιάς …»

Η ΔΑΦΝΗ …

Εορταστική, μας καλεί όλους, κατοίκους και επισκέπτες να χαρούμε και να διασκεδάσουμε με ξεχωριστές εκδηλώσεις.

Όμορφη, γιατί η καρδιά της, η Πλατεία Δημαρχείου, είναι φέτος γεμάτη … γλύκα

Λαμπερή, γιατί φώτα την στολίζουν από άκρη σε άκρη..

κλείνει πονηρά το μάτι σε όσους θα παραμείνουν στο κλεινόν άστυ αυτές τις γιορτές.

Αυτά αναφέρονταν μεταξύ άλλων, στην ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ του Δήμου μας «ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΔΑΦΝΗΣ» / τεύχος 4/Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2005, που βγήκε από το συρτάρι μας, σε μία προσπάθεια να ξυπνήσουμε μνήμες του παρελθόντος.

Ενός παρελθόντος όχι και τόσο μακρινού, που οι γιορτινές μέρες όμως απέπνεαν μια άλλη γοητεία πιο αυθεντική σε σχέση με τις σημερινές μουντές ημέρες !!!!

2005-%cf%84%ce%b1-%ce%bd%ce%b5%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%83-%ce%b4%ce%b1%cf%86%ce%bd%ce%b7%cf%83

«ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΕΙΟ» Δημοτικό Σχολείο Κοφίνου. Το σχολείο της Κύπρου, που φέρει το όνομα του αείμνηστου δήμαρχου Δάφνης Χρήστου Μιχαλόπουλου.

ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΕΙΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΟΦΙΝΟΥ

Σήμερα δημοσιεύουμε μία φωτογραφία, η οποία έχει ιδιαίτερη αξία για μας τους Δαφνιώτες.

Πρόκειται για την φωτογραφία του σημερινού «ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΕΙΟΥ» Δημοτικού Σχολείου Κοφίνου. Του σχολείου του χωριού Κοφίνου της Κύπρου, που φέρει το όνομα του αείμνηστου δήμαρχου Δάφνης Χρήστου Μιχαλόπουλου.

Όπως θα θυμούνται οι παλιότεροι, μετά τα γεγονότα της Κύπρου περιόδου 1964-1974, το Δ.Σ. του Δήμου Δάφνης, έλαβε απόφαση «υιοθέτησης» του Κυπριακού δημοτικού σχολείου της Κοφίνου. Έκτοτε κάθε χρόνο αντιπροσωπεία του Δήμου μας με μπροστάρη τον αείμνηστο Δήμαρχο Δάφνης Χρήστο Μιχαλόπουλο και μαθητές των σχολείων της Δάφνης, επισκεπτόταν κάθε χρόνο το σχολείο προσφέροντάς του υλική και συναισθηματική βοήθεια, ενώ αντίστοιχα μαθητές του σχολείου Κοφίνου φιλοξενούνταν στον Δήμο μας.

Σύμφωνα με την ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ  η Κοφίνου είναι χωριό της Κύπρου στην επαρχία Λάρνακας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 150 μ., 24 χλμ. ΝΔ. της Λάρνακας και 4ο χλμ. από την Λευκωσία. Το 1960 κατοικούσαν περίπου 400 κάτοικοι σχεδόν όλοι μουσουλμάνοι Τουρκοκύπριοι.

Το χωριό αυτό έγινε διεθνώς γνωστό από το ομώνυμο ζήτημα που δημιουργήθηκε μετά την ανταρσία των Τουρκοκυπρίων κατά της κυπριακής κυβέρνησης του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, το Φθινόπωρο του 1967, όπου καθιστώντας το σημαντικό προπύργιό τους, δημιουργούσαν συνεχή προβλήματα στη γύρω περιοχή, αποκόπτοντας συχνά ακόμα και την εθνική οδό, τοποθετώντας εμπόδια.
Προ αυτών των εκτροπών ο τότε διοικητής της Εθνικής Φρουράς στρατηγός Γεώργιος Γρίβας επιτέθηκε με μεγάλη στρατιωτική δύναμη για την εκκαθάριση του εν λόγω τουρκοκυπριακού στρατιωτικού θύλακα η οποία και ολοκληρώθηκε σε ελάχιστες ημέρες. Στην επιχείρηση αυτή, που επεκτάθηκε και σε διπλανό χωριό, Αγίων Θεοδώρων, φονεύτηκαν 22 Τουρκοκύπριοι και ένας Ελληνοκύπριος, ενώ οι τραυματίες αμφοτέρων των πλευρών ξεπέρασαν τους 50.

Γεγονότα τα οποία φαίνεται να έπαιξαν καταλυτικό ρόλο για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.

Η Φωτογραφία προέρχεται από το site του ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΕΙΟΥ Δημοτικού Σχολείου Κοφίνου.

 

 

 

 

 

Τα χρόνια που μετρούσαμε παγωτά και μπάνια – θυμάσαι ;

Της Αύρα Φούκου.

Αναδημοσίευση από το diaforetiko.gr


patousa_banana.jpgΕίναι πάνω από 25 τα χρόνια που πέρασαν. Όμως ακόμη θυμάμαι εκείνες τις μέρες…

Τότε που έκλειναν τα σχολεία και εγώ γύριζα στο σπίτι με το «ενδεικτικό» της αποφοίτησής μου από την τάξη. Θυμάμαι να περπατάω γρήγορα και ίσα που ακουμπούσα τις πατούσες μου στο δρόμο από τη χαρά μου. Ήταν λες και είχα αφήσει ένα πολύ πολύ μεγάλο βάρος πίσω μου. Εκεί… Πίσω από την βαριά πόρτα του σχολείου που θα έκλεινε για πολύ πολύ καιρό. Βλέπεις οι τρεις μήνες μου φάνταζαν σαν αιωνιότητα, όταν ήμουν παιδί… (περισσότερα…)

Καλό μήνα και προσοχή μην ξεχάσετε το «μαρτάκι»

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

Θυμάστε όταν είμασταν παιδιά και κάθε που έμπαινε ο Μάρτιος δέναμε στο χεράκι μας «το μαρτάκι»; Εκείνο το βραχιολάκι καλέ με την ασπροκόκκινη κλωστή, για να μην μας κάψει ο ήλιος όπως μας έλεγαν οι μεγάλοι. (περισσότερα…)

Χριστουγεννιάτικες αναμνήσεις από την Δάφνη της δεκαετίας του 1970 !!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 1970 Δ

Χριστούγεννα 1970 στη Δάφνη

Πολλές φορές έχουμε ακούσει ή έχουμε ισχυρισθεί και οι ίδιοι, ότι οι γιορτές είναι πλέον μόνο για τα παιδιά. Είναι όμως και μια καλή ευκαιρία για μας τους μεγάλους, για να ξυπνήσει ο καθένας από μας τον πιτσιρικά ή την πιτσιρίκα που κρύβεται μέσα του.

Κι επειδή δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από τις παιδικές χριστουγεννιάτικες αναμνήσεις, ας προσπαθήσουμε να θυμηθούμε ορισμένες από αυτές. (περισσότερα…)

Αξέχαστα, νοσταλγικά χρόνια

ΔΑΦΝΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου περί τη δεκαετία του 1970

Διαβάζοντας το παρακάτω κείμενο (αγνώστου συγγραφέα) στο διαδίκτυο, μου «ξύπνησαν» θύμησες και αναμνήσεις από τα αξέχαστα, νοσταλγικά χρόνια της ανέμελης νεαρής μου ηλικίας, στις γειτονιές της Δάφνης.

Νοστάλγησα τον κυρ Γιώργο τον ΕΒΓΑΤΖΗ που έβγαινε και φώναζε «κυρά Κατίνα. Έλα. Έχεις τηλέφωνο» μια και τηλέφωνο στα σπίτια δεν υπήρχε την εποχή εκείνη.

Τις καραμέλες τσάρλεστον και αγελαδίτσα, καθώς και τις γκοφρέτες «ΚΟΥΚΟΥ ΡΟΥΚΟΥ» με τα αυτοκόλλητα, που αγοράζαμε άλλοτε από την ΕΒΓΑ του κυρ Γιώργου, κι άλλοτε από τον κυρ Κώστα, τον μπακάλη της γειτονιάς, ή από το ψιλικατζίδικο του Μαργαρίτη, απέναντι από την κεντρική πλατεία της Δάφνης. (περισσότερα…)

71 χρόνια από την Απελευθέρωση της Αθήνας

apeleyuervsh12 Οκτωβρίου 1944. Εβδομήντα ένα  χρόνια πριν, ένα πρωινό Πέμπτης, οι καμπάνες των εκκλησιών άρχισαν να χτυπούν χαρμόσυνα, καλώντας τους Αθηναίους να ξεχυθούν στους δρόμους και να πανηγυρίσουν το τέλος της γερμανικής κατοχής.

«Η πιο όμορφη, η πιο γλυκιά μέρα του κόσμου» έχει γράψει ο Γιώργος Σεφέρης για την ημέρα της Απελευθέρωσης που ξημέρωσε στην Αθήνα, μετά από τριάμισι χρόνια γερμανικής κατοχής. (περισσότερα…)

Το παγωτατζίδικο θρύλος στη Δάφνη που μεγάλωσε γενιές και γενιές

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΠΑΓΩΤΟΥΤις ζεστές μέρες του καλοκαιριού επιλέγουμε να δροσιστούμε με το εξαιρετικό, ολόφρεσκο παγωτό  που εδώ και αρκετές δεκαετίες μας προσφέρει ένα από τα καλύτερα και παλαιότερα εργαστήρια παγωτού στην οδό Εθνάρχου Μακαρίου & Μπουμπουλίνας 4 στη Δάφνη.

Το μαγαζί θρύλος… που πό τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι περιμέναμε πως και πως να ανοίξει και μόλις σήκωνε τα ρολά του τρέχαμε για να απολαύσουμε το ολόφρεσκο, σπιτικό του παγωτό.

Ένα παγωτό που γεύτηκαν και συνεχίζουν να γεύονται γενιές και γενιές από το 1968 μέχρι σήμερα.

Ένα παγωτό που αν το δοκιµάσεις δύσκολα αντιστέκεσαι. Ίσως επειδή η ιδιοκτήτρια διατηρεί μέχρι σήμερα την αυθεντική συνταγή παγωτού που της δίδαξαν οι γονείς της, οι οποίοι και άνοιξαν το εργαστήριο.

Στο εργαστήριο δεν θα συναντήσει κανείς πολύπλοκες γεύσεις, αλλά τις κλασικές – παραδοσιακές γεύσεις κρέµα, κακάο, φράουλα, φιστίκι, καϊµάκι και παρφέ, που φτιάχνονται όλες µε αγνά συστατικά (γάλα, ζάχαρη, αβγά, βανίλια, κακάο, σοκολάτα, φράουλες και φιστίκι), χωρίς προσθήκη χηµικών ουσιών.

Σαν το παλιό καλό παγωτό της γιαγιάς.

εργαστηριο παγωτούΚαι το ίδιο το εργαστήριο, άλλωστε, σε ταξιδεύει πίσω στον χρόνο. Χωρίς φωτεινές επιγραφές, µε την παλιά ζυγαριά και το αθάνατο ψυγείο που φέρει την επιγραφή «Ο χειµών».

Η παρασκευή παγωτού ξεκινά ευλαβικά νωρίς το πρωί, κάθε µέρα, και για τον λόγο αυτό το µαγαζί ανοίγει στη 1.00 το µεσηµέρι, παραµένοντας ανοιχτό µέχρι τις 10.00 το βράδυ, καθηµερινές και τα Σαββατοκύριακα ως τα τέλη Σεπτεμβρίου.

Επισκεφθείτε το και δεν θα χάσετε.

 

23 Ιουνίου «Ανάβαμε φωτιές στις γειτονιές …»

aigiannisfoties23 Ιουνίου σήμερα, παραμονή του Αη Γιάννη του Κλήδονα, πολλοί από μας θα θυμούνται τις φωτιές που ανάβαμε στις γειτονιές της Δάφνης κάθε χρόνο τέτοια μέρα, πάνω από τις οποίες πηδάγαμε μικροί και μεγάλοι. (περισσότερα…)

Μεγάλη εβδομάδα. Κάτι από τα παλιά

Megali_EbdomasΜεγάλη Δευτέρα σήμερα, η πρώτη μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας.

Αναπολώντας τα παιδικά μας χρόνια, θυμηθήκαμε με πολύ συγκίνηση τους παρακάτω στίχους με τις ημέρες της Μεγάλη Εβδομάδας, που μας έμαθε η καλή μας δασκάλα κυρία Θεοδώρα στο 2ο Δημοτικό σχολείο Δάφνης το 1975, οι οποίοι περιγράφουν συνοπτικά την πορεία του Χριστού προς την Σταύρωση και την Ανάσταση. (περισσότερα…)

Καλή πρωταπριλιά … παρέα με τον «Ψεύτη βοσκό»

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ (περισσότερα…)

Αναμνήσεις μιας άλλης εποχής

Τα παιδικά χρόνια σε μια τυπική γειτονιά, σαν όλες σχεδόν της Αθήνας, που ονομάζονταν Καλλιθέα, Κατσιπόδι, Ποδαράδες και τόσες άλλες, όπου το «αύριο» σε τίποτα δεν έμοιαζε με αύριο, περιγράφει ο Νίκος Αμαννίτης στο παρακάτω άρθρο «Τότε που είμασταν παιδιά».

(περισσότερα…)

Το πανηγύρι της Τσικνοπέμπτης

ΑπόκριεςΤσικοπέμπτη σήμερα και όπως θέλει η παράδοση οι ψησταριές θα πάρουν φωτιά.

Ξέρουμε όμως τι γιορτάζουμε την ημέρα αυτή;

Πρόκειται για ένα έθιμο βαθιά χαμένο στους αιώνες όπου στην ουσία δεν γνωρίζουμε τις ρίζες του. (περισσότερα…)

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα

Με αφορμή την παγκόσμια έκθεση της Unicef, σύμφωνα με την οποία στην Ευρωπαϊκή Ένωση εκατομμύρια παιδιά στερούνται βασικών αγαθών για την ανάπτυξή τους και στην Ελλάδα ένα στα τρία Ελληνόπουλα ζει σε συνθήκες φτώχειας, δημοσιεύουμε το γνωστό παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα». Ένα παραμύθι διαχρονικό και ανθρώπινο, που δίνει μηνύματα αγάπης. (περισσότερα…)

Πρωτοχρονιάτικα έθιμα στην Ελλάδα

Κάθε γωνιά της Ελλάδας κρύβει τα δικά της έθιμα και παραδόσεις που έχουν τις ρίζες τους βαθιά πίσω στο χρόνο. Κάθε περιοχή της χώρας ετοιμάζεται με τον δικό της τρόπο να υποδεχτεί την Πρωτοχρονιά, με τις δικές της εκδηλώσεις και εορτασμούς, αναβιώνοντας παλιές συνήθειες, ήθη και έθιμα.

Ας δούμε ορισμένα από αυτά. (περισσότερα…)

Καζαμίας.Το πρωτοχρονιάτικο λαϊκό έντυπο, που έλεγε το μέλλον και εξηγούσε τα όνειρα.

Πηγή : ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ/Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

kazamias

Η Πρωτοχρονιά, στην παλιά Αθήνα και αργότερα σε όλη την Ελλάδα, συνδεόταν με το δημοφιλέστερο λαϊκό έντυπο, το «προφητικό ημερολόγιο» με τον τίτλο «Καζαμίας».
Κάθε σπιτικό, την παραμονή του νέου έτους, αγόραζε τον «Καζαμία», για να διαβάσει με περιέργεια τις προφητείες του. (περισσότερα…)

Τότε που στέλναμε Χριστουγεννιάτικες κάρτες

Ένα άρθρο το οποίο με συγκίνηση μας ταξίδεψε μερικά χρόνια πριν, τότε που δεν υπήρχαν ηλεκτρονικά ταχυδρομεία, facebook κλπ. και που τα «χρόνια πολλά» έφταναν με τον ταχυδρόμο της γειτονιάς, αντιγράφουμε από το www.kidscloud.gr (περισσότερα…)

Η Δάφνη που χάθηκε

ΠΑΛΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.«Καλοκαιρινές διακοπές» με το κλείσιμο των σχολείων στη Δάφνη

(της Μαρίας Φλαμπούρη)

Πήγα δημοτικό σχολείο στο 1ο Δάφνης, τότε που ακόμα λεγόταν Κατσιπόδι, το 1946 και τελείωσα το 1952.

Ήταν δύσκολα χρόνια, μετά από έναν πόλεμο και ένα εμφύλιο που δεν είχε τελειώσει ακόμα. Φτώχεια με το καντάρι! Τι να έκαναν οι γονείς μας που δεν είχαν οικονομικές δυνατότητες για εκδρομές και εξοχές!

Τα Σάββατα και τις Κυριακές, μας φορούσαν τα καλά μας φτωχικά ρουχαλάκια και μας πήγαιναν βόλτα. Τι βόλτα δηλαδή, από τον Άγιο Ιωάννη μέχρι την Ελευθερίου Βενιζέλου. Παρακάτω εκεί που σήμερα είναι η Εθνική Τράπεζα, το ΙΚΑ και μέχρι πρότινος η Εφορία, ήταν απαγορευμένη ζώνη για μας τα παιδιά. Εκεί ήταν ένα κέντρο διασκέδασης όπου είχε Σεπαρέ. Για εμένα εκείνη η λέξη ήταν άγνωστη. Αργότερα έμαθα τι σημαίνει.

Κορίτσια κάνουν βόλτα στη Λεωφ. Βουλιαγμένης (πριν το 1950)

Κορίτσια κάνουν βόλτα στη Λεωφ. Βουλιαγμένης (πριν το 1950)

(περισσότερα…)

Παλιές αναμνήσεις…. Τα παιδία παίζει !

Για να θυμηθούμε οι μεγαλύτεροι και να μάθουν οι μικρότεροι μερικά από τα παιχνίδια που παίζαμε εμείς, ως παιδιά.

Αφιερωμένο στη γενιά της αλάνας, της αυλής του σχολείου και της γειτονιάς… Στους σημερινούς 30άρηδες – 40άρηδες, σε όσους και όσες χτυπήσανε στο παιχνίδι, ήπιανε νερό από το λάστιχο της βρύσης και φυσικά δεν πάθανε τίποτα… (περισσότερα…)

Πολυτεχνείο 1973. Δεν ξεχνώ !!!

76

Ως ένα μικρό αφιέρωμα στη σημερινή μέρα, αναδημοσιεύουμε την άγνωστη στους περισσότερους μαρτυρία ενός φοιτητή της Οδοντιατρικής σχολής, μέλους της Συντονιστικής Επιτροπής Οδοντιατρικής, ο οποίος δούλεψε στο πρόχειρο ιατρείο που είχαν στήσει οι φοιτητές σε αίθουσα του κτιρίου της Αρχιτεκτονικής.

Μία μαρτυρία, ενός από τους χιλιάδες ανώνυμους αγωνιστές «της γενιάς του Πολυτεχνείου» της διπλανής μας πόρτας, που δεν εξαργύρωσαν τον αγώνα τους με κρατικοδίκαιες θέσεις.

Το αφιέρωμα συνεχίζεται με φωτογραφικό υλικό, δημοσιεύματα τύπου της εποχής και κάποια βίντεο από το youtube. (περισσότερα…)

Το Κατσιπόδι στα χρόνια της Κατοχής

28η Οκτωβρίου 1940

Την Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014, συμπληρώνονται 74 χρόνια από την έναρξη της αντίστασης στον Ιταλικό και Γερμανικό φασιστικό ζυγό. (περισσότερα…)

Μια περιπέτεια τριών αξιόλογων πινάκων ζωγραφικής σε χασαποταβέρνα της Δάφνης

Λόγω του εξαιρετικού ενδιαφέροντος που παρουσιάζει και για μας, αναδημοσιεύουμε αυτούσια την από 7/10/2014 ανάρτηση από το site ΖΑΤΟΥΝΑ NEWS (http://www.zatounanews.gr).

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ τριών ΠΙΝΑΚΩΝ ΚΑΙ Η ΕΜΠΛΟΚΗ ΕΝΟΣ ΖΑΤΟΥΝΙΤΗ

Από το αρχείο της εφημερίδας «Ζάτουνα», θα παρουσιάσουμε την περιπέτεια τριών αξιόλογων πινάκων ζωγραφικής, γνωρίζοντας παράλληλα και τον σημαντικό καλλιτέχνη ζωγράφο, αλλά ακόμη περισσότερο όλα εκείνα τα αισθήματα που ένοιωθε ένας ζωέμπορας – ταβερνιάρης στη Δάφνη, για τον Ζατουνίτη πεθερό του, που του είχε δώσει προίκα το σπίτι του και του είχε κάνει δώρο αυτούς τους πίνακες, των οποίων αγνοούσε και αδιαφορούσε για την πραγματική τους αξία.

Πολύτιμη βοήθεια, σ’ αυτό το μικρό μας «ταξίδι» το παλιό δημοσίευμα του δημοσιογράφου Βασίλη Καββαθά, στο περιοδικό «Ταχυδρόμος», πριν τρεις και… δεκαετίες, εποχή, κατά την οποία οι πρωταγωνιστές της ιστορίας μας, ήταν όλοι τους ζωντανοί.

Ας πάρουμε το κουβάρι από την αρχή!

gsoulelesΓεώργιος Σουλελές

(περισσότερα…)

Αρέσει σε %d bloggers: