23/10/2017 : 58 χρόνια από το θάνατο του Γιώργου Μπουζιάνη.

Γερμανός στην Ελλάδα, Έλληνας στη Γερμανία ο Μπουζιάνης υπήρξε η ψυχή του ελληνικού εξπρεσιονισμού
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Μουσείου Μπουζιάνη, Φοίβος Κυπραίος, και ο ιστορικός τέχνης Γιώργος Μυλωνάς μιλούν στο Lifo.gr για τον μεγάλο εξπρεσιονιστή που πεθαίνει στις 23 Οκτωβρίου 1959.
της ΚΟΡΙΝΑ ΦΑΡΜΑΚΟΡΗ 23.10.2017 / Lifo.gr
Γιώργος Μπουζιάνης γεννήθηκε το 1885 στην Αθήνα και σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών από το 1897 μέχρι το 1906. Το 1907 πηγαίνει να συνεχίσει τις σπουδές του στην Ακαδημία Τεχνών του Μονάχου. Εκεί θα ζήσει μέχρι το 1934, εκτός από την περίοδο 1929-1932, που μετακομίζει στο Παρίσι με τη γυναίκα και τον γιο του. Η άνοδος του ναζισμού θα τον αναγκάσει να επιστρέψει στην Ελλάδα, όπου αντιμετωπίζεται σχεδόν εχθρικά από τους καλλιτεχνικούς κύκλους. Μετά τον θάνατό του το σπίτι του αγοράστηκε από τον Δήμο Δάφνης και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο.

Ο Φοίβος Κυπραίος αφηγείται: «Απ’ ό,τι διαβάζουμε στη συνέντευξη που έδωσε στον Ραδιοφωνικό Σταθμό Αθηνών, τον Μάρτιο του ’57 (Αρχείο Μουσείου Μπουζιάνη) ο ζωγράφος αναφέρει ότι είχε «εργαστεί αρκετά χρόνια μετά τα ακαδημαϊκά νατουραλιστικά» με δασκάλους τον Νικηφόρο Λύτρα, τον Κωνσταντίνο Βολανάκη, τον Γεώργιο Ροϊλό, τον Δημήτρη Γερανιώτη και βρισκόταν στον ιμπρεσιονισμό. «Πίστευα ότι θα έμενα εκεί» λέει χαρακτηριστικά. Είχε πάρει δηλαδή τις κατευθυντήριες της Σχολής του Μονάχου και επεξεργαζόταν το ρηξικέλευθο κύμα του ιμπρεσιονισμού. Φαίνεται ότι εκεί, γύρω στο 1917, ανικανοποίητος και ανήσυχος, αναζητά μια νέα έκφραση που ο ίδιος δεν γνωρίζει ότι λέγεται εξπρεσιονισμός.

Ακόμα και οι ερωτικές του σκηνές με ζευγάρια προκαλούν εντύπωση. Δεν περιγράφει αλλά κάνει ενδοσκόπηση, επιχειρώντας να ξεγυμνώσει τον ψυχισμό του προσώπου. Ξεπερνά τις φόρμες, τα σχήματα και, εντέλει, τα μοντέλα τού μοιάζουν, καθώς αποκαλύπτεται ο ίδιος ο Μπουζιάνης∙ αυτός είναι από πίσω κι εκεί «ζωγραφίζεται».

Για την ιστορία, το «αποφοιτήριο» της σχολής, με ημερομηνία 5 Μαΐου 1908, αναφέρει ότι ο Μπουζιάνης γράφτηκε στο Μητρώο της Σχολής Καλών Τεχνών στις 7 Δεκεμβρίου 1897 με αύξοντα αριθμό 98 και αποφοίτησε με βαθμό 7,68/10. Συμφοιτητής του τα τρία τελευταία χρόνια στη Σχολή της Αθήνας ήταν ο Τζόρτζιο ντε Κίρικο. Ξαναβρίσκονται στο Μόναχο, όπου ο Ντε Κίρικο παραμένει από το 1906 έως το 1908. Αρκετά χρόνια αργότερα ο Ιταλός ζωγράφος επισκέπτεται την έκθεση του Μπουζιάνη και ενθουσιάζεται. Ο Μπουζιάνης, στο τετράδιο με τους αφορισμούς, μας πληροφορεί ότι συναντιέται με τον Ντε Κίρικο στις 14 Μαΐου 1931 στο Μονπαρνάς, στο καφέ Ντομ και γράφει: » Ύστερα από 23 χρόνια ξαναείδα τον νεανικό μου φίλο Τζόρτζιο ντε Κίρικο (…) ξέρω ότι τα βλέμματά μας αλληλοαιχμαλωτίστηκαν. Βαθιά, πολύ βαθιά ήταν αυτή η στιγμή».

Ο Μπουζιάνης με τον γιο του γύρω στα 1920-1922 στο Αϊχενάου του Μονάχου.

Ο Μπουζιάνης με τον γιο του γύρω στα 1920-1922 στο Αϊχενάου του Μονάχου.

Ο Μπουζιάνης δεν αντιλήφθηκε ότι έγινε εξπρεσιονιστής, «μοντέρνος» όπως λέει κι ο ίδιος. » Ήρθε από μόνο του, από μια εσωτερική ανάγκη» συνεχίζει. Τυχαία, μια μέρα στο Μόναχο, κοιτάζοντας έξω απ’ το παράθυρο τις αγριοκαστανιές, είδε ένα κιτρινοπράσινο φύλλο που τον συγκίνησε. Του φάνηκε συμβολικό, μπήκε στο ατελιέ και ζωγράφισε μια αυτοπροσωπογραφία με φύλλο στο χέρι. Εξέθεσε δεκαέξι «τέτοια σαν πορτρέτα», όπως τα αποκαλεί, στην γκαλερί Ritlaler στο Μόναχο το 1924 και οι καλές κριτικές τον ενέταξαν ερήμην του στους εξπρεσιονιστές. Ο Μπουζιάνης, ολοκληρωμένος ήδη καλλιτέχνης, πηγαίνει στο Παρίσι από το 1929 έως το 1932 με έξοδα του σπουδαίου γκαλερίστα Μπάρχφελντ, που του είχε κλείσει συμβόλαιο συνεργασίας το 1927 μετά τη μεγάλη του έκθεση στο Μουσείο του Κρέμνιτς. Στη ζωγραφική του δεν γίνονται μεγάλες αλλαγές. Προστίθενται νέα στοιχεία, όπως πιο έντονο χρώμα – μπαίνει το κόκκινο στις ακουαρέλες και το παχύ περίγραμμα στα λάδια.

Η συμπεριφορά του, ο κύκλος του και οι συναναστροφές του δείχνουν πως εκτιμούσε τους Γερμανούς σύγχρονούς του, όπως ο επιστήθιος φίλος του Waldmüller, ο Maly, o Schwemmer, ο Hugo Becker, ο Μax Liebermann, αλλά και τον Απάρτη, μαζί με τον οποίο εκθέτει στην Biennale της Βενετίας το 1950. Ο Γιώργος Γουναρόπουλος, ο Καπράλος, η Κατράκη, ο Διαμαντόπουλος, η Πολυχρονιάδη, που οργάνωσε και την έκθεση στον Παρνασσό, και όλοι όσοι συνέθεσαν την ομάδα της «έντιμης πενίας», οι καλλιτέχνες που, παρότι πάμφτωχοι, ουδέποτε έχασαν το υψηλό τους φρόνημα, είναι εκείνοι που εκτιμάει. Πρόκειται γι’ αυτούς που η πορεία του φυσικού τους βίου διακρίνεται από απλότητα, σκληραγωγία, αυτοδιάθεση. Που προσπαθούν να είναι αυτάρκεις, απελευθερωμένοι από τις μεταβολές της τύχης και άλλων απειλητικών προς αυτούς δυνάμεων. Με κέντρο βάρους της ηθικής στο άτομο, πέρα από θεσμούς, κανόνες παρορμήσεις, δόξα και απολαύσεις. Όσοι τον έζησαν θυμούνται να λέει πως μεγάλος Έλληνας ζωγράφος ήταν ο Παρθένης.

Αυτοπροσωπογραφία, 1905

Αυτοπροσωπογραφία, 1905

Το 1934 πουλά το ιδιόκτητο σπίτι-ατελιέ στο Eichenau έξω από το Μόναχο και τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου έρχεται στην Αθήνα. Όχι μόνο γιατί με την άνοδο του Χίτλερ απειλείται η μοντέρνα τέχνη. αλλά και για να πάρει την έδρα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, σύμφωνα με επίσημη κυβερνητική υπόσχεση από τον πρεσβευτή στο Βερολίνο Αλέξανδρο Ρίζο-Ραγκαβή. Η έδρα ουδέποτε του δόθηκε. Ο Μπουζιάνης μένει κατάπληκτος από την αθέτηση των υποσχέσεων αλλά και την υποδοχή που του επιφυλάσσουν οι Έλληνες συνάδελφοί του στην έκθεση στον Παρνασσό το 1949.

Είναι απογοητευμένος, φτωχός, παραγνωρισμένος, ζει την Κατοχή, τον Εμφύλιο, τη μετακατοχική περίοδο στο ταπεινό σπίτι στη Δάφνη, τότε Κατσιπόδι. Η ζωγραφική του διαφοροποιείται, η ήδη βεβαρημένη και κλειστοφοβική ατμόσφαιρα των έργων του φορτίζεται ακόμα περισσότερο. Η ταυτότητα των μοντέλων του καταργείται. Χωρίς χαρακτηριστικά, χωρίς βλέμμα, χωρίς χέρια, οι φιγούρες του αγγίζουν την αφαίρεση. Μ’ αυτό τον τρόπο διαφοροποιείται και απελευθερώνεται από κάθε είδους κυριαρχία ρευμάτων και κινημάτων», υποστηρίζει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Μουσείου Μπουζιάνη.

Ξαπλωμένη γυναίκα, 1927

Ξαπλωμένη γυναίκα, 1927

O Γιώργος Μυλωνάς δείχνει να συμφωνεί και επικαλείται μια φράση του ίδιου του Μπουζιάνη: «»Με λένε εξπρεσιονιστή γιατί δεν μπορούν να τοποθετήσουν σε καμία από τις γνωστές τεχνοτροπίες την εργασία μου. Θα μπορούσα να πω πως το έργο μου είναι ο ίδιος ο εαυτός μου. Μια εσώτερη, βαθύτερη ανάγκη με έκανε να εκδηλώνομαι με αυτό τον τρόπο στον μουσαμά». Σε αυτή την παραδοχή του Μπουζιάνη μπορούμε να δούμε την ουσία της ζωγραφικής του. Ξεπερνώντας την ασφάλεια του ακαδημαϊκού ρεαλισμού, στον οποίο θήτευσε τα χρόνια της σπουδής στη φημισμένη τότε σχολή του Μονάχου, ο ζωγράφος αναζήτησε στα εικονογραφικά ρεύματα της εποχής –κυρίως, στην ομάδα της Νέας Σετσεσιόν (secession = αποστασία, αποχωρισμός) των Νόλντε και Κοκόσκα, της οποίας διετέλεσε μέλος– τον τρόπο να εκφράσει τον δικό του κόσμο. «Ζήταγα κάτι να βρω που θα μου έδινε μια εσωτερικότητα, μια έκφραση, πράγμα που δεν μου έδινε ο ιμπρεσιονισμός και λιγότερο ο νατουραλισμός. Αυτό μου δημιουργούσε μια κατάσταση όλο ανησυχίες γιατί έμενα ανικανοποίητος». Το γεγονός ότι ο Μπουζιάνης, πρώτος από τους Έλληνες συναδέλφους του, είχε το θάρρος να μεταπηδήσει σε μια ανεικονική σχεδόν παράσταση μπορεί να είναι σημαντικό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής τέχνη, αλλά δεν είναι ακριβώς η ουσία» διευκρινίζει ο ιστορικός τέχνης. «Η απόπειρα να αρπάξει τη στιγμή, το φευγαλέο που έχει ο κόσμος, όχι μόνο η ανθρώπινη μορφή αλλά και η στιγμιαία αίσθηση του τοπίου, αποδόθηκε με ένα βλέμμα ολότελα δικό του. Ακόμα και οι ερωτικές του σκηνές με ζευγάρια προκαλούν εντύπωση. Δεν περιγράφει αλλά κάνει ενδοσκόπηση, επιχειρώντας να ξεγυμνώσει τον ψυχισμό του προσώπου. Ξεπερνά τις φόρμες, τα σχήματα και, εντέλει, τα μοντέλα τού μοιάζουν, καθώς αποκαλύπτεται ο ίδιος ο Μπουζιάνης∙ αυτός είναι από πίσω κι εκεί «ζωγραφίζεται». «Ξέρω ότι είμαι εγώ αυτός που φορά αυτό το περίβλημα» εξηγεί, εννοώντας αυτά που ζωγραφίζει, και συμπληρώνει «ένα μόνο θέλω να μάθω: τι δεν είμαι»».

«Τα έργα του έχουν γίνει γνωστά γιατί απεικονίζουν τον κυκλώνα της ανθρώπινης φύσης, όμως, όπως πολύ συγκινητικά γράφει ο φίλος και γιατρός του Θάνος Κωνσταντινίδης, ποτέ δεν μειώνουν, δεν παραμορφώνουν, δεν ασχημαίνουν την ανθρώπινη ψυχή. Και είναι αλήθεια ότι ο Μπουζιάνης ακολουθούσε πάντα τη δική του εσωτερική αναγκαιότητα, μια ατέλειωτη, ενδόμυχη, λυτρωτική πράξη αυτοανάλυσης. Αναζητά μονίμως τα πρωτογενή αρχετυπικά σχήματα. Το παροξυντικό του σχέδιο και η χειρονομιακή βιαιότητα απαλλάσσουν την προσωπογραφία από την περιγραφή. Μοχθεί, στερείται, διεκδικεί, δημιουργεί ενάντια σε κάθε συμβατική κατεύθυνση. Αναγνωρίστηκε εγκαίρως στη Γερμανία, συμμετέχοντας σε κινήματα και μεγάλες εκθέσεις της εποχής σε γκαλερί και μουσεία. Η άνοδος του ναζισμού και το γεγονός ότι τον κατέταξαν στους «εκφυλισμένους καλλιτέχνες» ανέτρεψαν την πορεία του. Ξεχάστηκε γιατί η πολιτιστική πολιτική της Ελλάδας δεν φρόντισε να αναζητήσει έργα του σε συλλογές του εξωτερικού, να συντονίσει διεθνείς εκθέσεις που θα ανακινούσαν το ενδιαφέρον των συλλεκτών ή του μέσου Γερμανού φιλότεχνου που πιθανόν έχει έργα Μπουζιάνη στην κατοχή του» τονίζει ο Φοίβος Κυπραίος και συμπληρώνει: «Στην Ελλάδα είναι μοναδικός. Εξπρεσιονισμός στην Ελλάδα είναι ο Μπουζιάνης».

Αυτοπροσωπογραφία, 1913

Αυτοπροσωπογραφία, 1913

Σύνθεση, 1950-58

Σύνθεση, 1950-58

Ξαπλωμένη γυναίκα, 1930

Ξαπλωμένη γυναίκα, 1930

Ξαπλωμένη γυναίκα, 1919

Ξαπλωμένη γυναίκα, 1919

Ξαπλωτή γυναίκα, περ. 1958

Ξαπλωτή γυναίκα, περ. 1958

Νεκρή φύση, περ. 1939

Νεκρή φύση, περ. 1939

Αγόρι στο ύπαιθρο, 1927

Αγόρι στο ύπαιθρο, 1927

 

 

Advertisements

Κλίμα συγκίνησης στην εκδήλωση των Αρκάδων Δάφνης Υμηττού (φωτο, video)

ΑΡΚΑΔΕΣ ΔΑΦΝΗΣ ΥΜΗΤΤΟΥ 1.10.2017

Σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο συγκινησιακά, αλλά και χαρούμενο ταυτόχρονα κλίμα, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 1 Οκτωβρίου 2017, στην Πλατεία Δημαρχείου Δάφνης, η μουσικοχορευτική εκδήλωση των Αρκάδων Δάφνης Υμηττού «Ιστορίες και συμβολισμοί στο δημοτικό τραγούδι».

Μία ξεχωριστή εκδήλωση, αφιερωμένη σε έναν ξεχωριστό Άνθρωπο τον ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΠΙΣΙΜΙΣΗ.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή, όταν ο Σύλλογος Αρκάδων επίδωσε τιμητική πλακέτα στην οικογένεια του Γιάννη του Πισιμίση, αναφέροντας χαρακτηριστικά : (περισσότερα…)

Λιτανεία της Τιμίας Κάρας του Αγίου Νικολάου του Πλανά (φωτο)

Φωτορεπορτάζ : Βαγγέλης Καρπαθάκης                           Αναδημοσίευση από romfea.gr

kinigou-6Παρουσία δεκάδων πιστών πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 5 Μαρτίου 2017 η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας και της Τιμίας Κάρας του Αγίου Νικολάου του Πλανά πέριξ του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου Κυνηγού.

Της λιτάνευσης προεξήρχε ο Αρχιμανδρίτης Φιλόθεος Ορφανουδάκης, Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Παύλου οδού Ψαρών, με την συμμετοχή πλειάδα Ιερέων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. (περισσότερα…)

Πρόγραμμα πανηγύρεως Αγίου Νικολάου Πλανά

SAMSUNG CAMERA PICTURES

Λειψανοθήκη Αγίου Νικολάου Πλανά

Αύριο, 2 Μαρτίου 2017 εορτή του Αγίου Νικολάου του Πλανά, ο ιερός Ναός Αγίου Ιωάννη Κυνηγού επί της Λεωφ. Βουλιαγμένης 126, τιμά με εκκλησιαστική λαμπρότητα τη μνήμη του θαυματουργού φτωχόπαπα των ημερών μας, ο οποίος υπηρέτησε για 50 περίπου χρόνια στον Ιερό Ναό (1884 – 1932), όπου φυλάσσεται και το σκήνωμά του.

Το πρόγραμμα της εορτής έχει ως εξής : (περισσότερα…)

Ένα χρόνο, μακριά μας …

pisimis4Συμπληρώνεται σήμερα ένας χρόνος από την αναπάντεχη αναχώρηση του Ιωάννη Πισιμίση.

Ήταν μεσημέρι της 20ης Ιανουαρίου 2016, ημέρα Τετάρτη, όταν ο ξεχωριστός αυτός ΑΝΘΡΩΠΟΣ άφησε τα επίγεια και τα φθαρτά, και πήρε το δρόμο για μια θέση στον παράδεισο που πραγματικά του ανήκει.

Δεν τα κατάφερε όμως να αναχωρήσει από κοντά μας.

Η μορφή του, το χαρακτηριστικό του χιούμορ, οι αφάνταστες ατάκες του, ο καλός του λόγος, η εντιμότητα, η απέραντη αγάπη, η βοήθεια, η καλοσύνη που πρόσφερε απλόχερα και ανιδιοτελώς σε όποιον βρέθηκε στο διάβα του και τόσα άλλα χαρίσματά του, σε πείσμα του θανάτου, θα μείνουν χαραγμένα σφιχτά σαν φυλαχτό στη καρδιά των ανθρώπων που είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε.

Το Σάββατο 14/1/2017 τελέστηκε στην εκκλησία της Παναγίας Θεοτόκου (Παναγίτσα) επί της Λεωφ. Βουλιαγμένης, το ετήσιο Μνημόσυνο, παρουσία πολλών συγγενών και φίλων.

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν θυμίζουν ελάχιστα πράγματα από την μεγάλη προσφορά του στο Δήμο μας.

Ως σημαιοφόρος του 1ου Δημοτικού Σχολείου Δάφνης στις 25/3/1961

1961 Παρέλαση 1ου Δ.Σ. Δάφνης

Ως Δημοτικός Σύμβουλος Δάφνης το 1978ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΗΜΟΥ ΔΑΦΝΗΣ ΤΟ ΕΤΟΣ 1978

Στην κοπή πίτας των Αρκάδων Δάφνης – Υμηττού «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης» το 2013

 %ce%b1%cf%81%ce%ba%ce%b1%ce%b4%ce%b5%cf%83-%ce%b4%ce%b1%cf%86%ce%bd%ce%b7%cf%83-%cf%85%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%84%ce%bf%cf%85

 

 

 

 

 

 

Ελεύθερο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Δήμου Δάφνης Υμηττού : «Πυρκάλ – Ιστορική Ανδρομή – Προοπτικές»

%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83-%ce%b4%ce%b1%cf%86%ce%bd%ce%b7%cf%83-%cf%85%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%b8%ce%b5%cf%81%ce%bf-%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%b9%cf%87%cf%84

«Η ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΜΠΟΥΖΙΑΝΗ: ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΙ ΕΠΙΡΡΟΕΣ»

22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2016- 29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017

Μουσείο Μπουζιάνη, Γ. Μπουζιάνη 27-31, Δάφνη, 210 9028455, Fb: Μουσείο Μπουζιάνη

%ce%b3-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%b6%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%b7%cf%83

Το Μουσείο Μπουζιάνη στη Δάφνη, σε συνεργασία με το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Άνδρου- Ίδρυμα Β. & Ε. Γουλανδρή και σημαντικούς Έλληνες συλλέκτες, εγκαινιάζει την Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2016 ώρα 8.00 μ.μ., την έκθεση «Η ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΜΠΟΥΖΙΑΝΗ: ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΙ ΕΠΙΡΡΟΕΣ».

Σκοπός της έκθεσης είναι να αναδειχτεί μέσα από ελαιογραφίες του Μπουζιάνη και των δασκάλων που τον επηρέασαν, η μετάβαση του καλλιτέχνη από τις κλασσικές επιρροές, στην αβεβαιότητα του σχήματος. (περισσότερα…)

Παρουσίαση του βιβλίου «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ» από την Μορφωτική & Πολιτιστική Κίνηση Δάφνης

ΜΟΡΦΩΤΙΚΗ - ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΔΑΦΝΗΣ ΥΜΗΤΤΟΥ_Παρουσίαση 19.11.2016.jpg

Ελεύθερο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Δήμου Δάφνης – Υμηττού: «Ο ρόλος του Αθλητισμού και της σωματικής δραστηριότητας στην πρόληψη της παχυσαρκίας και του σακχαρώδους διαβήτη»

%ce%b5%ce%b1%cf%80-16-11-2016

1ο Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Τέχνης για την Ψυχική Υγεία nefele στο ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΟΥΖΙΑΝΗ κ.α.

Ένα ξεχωριστό Φεστιβάλ, το 1ο Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Τέχνης για την Ψυχική Υγεία nefele, θα πραγματοποιηθεί στις 1 – 16 Οκτωβρίου στο Μουσείο Μπουζιάνη (Μπουζιάνη 27-31, Δάφνη ), στις εγκαταστάσεις της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (Πειραιώς 256 ) και σε ανοικτούς δημόσιους χώρους!

Δεκαέξι μέρες με Εικαστικές Εκθέσεις, Κινηματογραφικές προβολές, Θεατρικές παραστάσεις, Έκθεση Φωτογραφίας, Εργαστήρια, Μουσικά events και Ανοιχτές Συζητήσεις, με ελεύθερη είσοδο σε όλα τα δρώμενα. Πάνω από 600 καλλιτεχνικές συμμετοχές από 23 χώρες και 68 εκδηλώσεις από 15 ελληνικούς και ξένους συνεργαζόμενους φορείς. (περισσότερα…)

Εκδήλωση λήξης των διαλέξεων Α΄περιόδου του Ελεύθερου Ανοικτού Πανεπιστημίου Δάφνης Υμηττού

ΕΑΠ_ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣΤην Παρασκευή 24 Ιουνίου 2016, ώρα 8.30 μ.μ., θα πραγματοποιηθεί στον αύλειο χώρο του Μουσείου Μπουζιάνη (Γ. Μπουζιάνη 27-31, Δάφνη) η εκδήλωση λήξης των διαλέξεων της Α΄ περιόδου του Ελεύθερου Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ) Δάφνης Υμηττού.

Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν νέοι μουσικοί του Δήμου μας από το Κ.Δ.Α.Π. Δάφνης.

Είσοδος ελεύθερη.

Καλό ταξίδι Γιάγκο Χαρτοφύλακα

ΓΙΑΓΚΟΣ3.JPGΤη Δευτέρα 18/4/2016  έφυγε από κοντά μας ο Γιάγκος Χαρτοφύλακας.
Ο 67 χρονος συνθέτης, τη Δευτέρα το βράδυ έπεσε κάτω στο Μετρό,  μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και  εκεί διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Η κηδεία του θα γίνει την Πέμπτη 21 Απρίλη,  στις 4:30 το απόγευμα, στο Νεκροταφείο Δάφνης, ενώ θα προηγηθεί η θρησκευτική τελετή στο Ναό Κοίμησης της Θεοτόκου  του Δήμου Αγίου Δημητρίου, Βουλιαγμένης 260 (λίγο πριν τη στάση Μετρό Αγ.Δημητρίου).

Κερκυραίος από  το Βαλανειό, από οικογένεια μουσικών,  έγινε μόνιμος κάτοικος του Δήμου Δάφνης και ως εσωτερικός απόδημος ανέδειξε το καλλιτεχνικό του ταλέντο.
Δάσκαλος μουσικής και μαέστρος δημιούργησε χορωδία ενώ ταυτόχρονα διεύθυνε  και δίδασκε σε άλλες χορωδίες, μεταξύ των οποίων και η χορωδία και η ορχήστρα του Δήμου Δάφνης.

Ακολουθεί το βιογραφικό του σημείωμα από το hartofylax.blogspot.gr

Ο Γιάγκος Χαρτοφύλακας φοίτησε στο Εθνικό Ωδείο και έχει κάνει πολύ μεγάλο συναυλιακό,  συνθετικό, ενορχηστρωτικό και χορωδιακό έργο.
Αναλυτικότερα, το 1986 κυκλοφορεί ο πρώτος του δίσκος με τίτλο «Η μάνα της γης», ένα λαϊκό ορατόριο σε ποίηση Μάνου Παναγόπουλου. Ένα χρόνο μετά (1987) του παραχωρείται, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών, το θέατρο του Λυκαβητού όπου παρουσιάζεται το έργο με τη συμμετοχή γνωστών καλλιτεχνών, δύο χορωδιών και δεκαπενταμελούς ορχήστρας, των οποίων τη διδασκαλία, ενορχήστρωση εναρμόνιση και διεύθυνση είχε ο ίδιος.
Το 1988 κυκλοφορεί η δεύτερη δισκογραφική του δουλειά  «Η Αγία Μικρασία», σε στίχους του Σαράντη Αλιβιζάτου. Το έργο παρουσιάζεται σε διάφορες σκηνές, συναυλιακούς χώρους και θέατρα με μεγάλη επιτυχία.
Το 1991 ολοκληρώνεται το έργο «Ψαλμοί  Ελλήνων» σε ποίηση Ανδρέα Κάλβου, το οποίο παρουσιάζεται την ίδια χρονιά στην Εθνική Λυρική Σκηνή με την συμμετοχή συμφωνικής ορχήστρας υπό την διεύθυνση και διδασκαλία του ιδίου και αποσπά άριστες κριτικές γνωρίζοντας πολύ μεγάλη επιτυχία.
Στη μεγάλη μουσική του πορεία και αρχίζοντας από το 1976 είχε συνεργαστεί με όλους σχεδόν τους Έλληνες συνθέτες και τραγουδιστές, είτε ως διευθυντής χορωδιών και ορχήστρας, είτε ως συνθέτης. Ενδεικτικά, Χατζηδάκης, Τόκας, Λάγιος, Κατσαρός, Λοϊζος, Κουγιουμτζής, Καλδάρας, Ανδριόπουλος, Κόκκοτος, καθώς επίσης και Νταλάρας, Μητσιάς, Γαλάνη, Πρωτοψάλτη, Λαμπράκη, Καλογιάννης, Δημητράτος, Κλωναρίδης, Βιολάρης, Γλυκερία, Πουλοπούλου, Σαββατιανού, Κωνσταντακόπουλος κ.ά.
Είχε διδάξει και διευθύνει μεγάλο αριθμό χορωδιών και ορχηστρών, όπως τη χορωδία του δήμου Δάφνης, του Μουσικόύ συλλόγου Κηφισιάς, του δήμου Θηβαίων, του Δήμου Γλυφάδας καθώς επίσης τα τελευταία 20 χρόνια την Κερκυραϊκή χορωδία Αθηνών και την χορωδία των εν Αθήναις Κείων, (ΤΖιάς). Επίσης την ορχήστρα του δήμου Δάφνης και την χορωδία και ορχήστρα του Πικερμίου.
Ο τύπος και τα ΜΜΕ έχουν ασχοληθεί επανειλημμένως με το έργο του ως συνθέτη και ως μαέστρου και είχε αποσπάσει υπέροχες κριτικές και σχόλια.
Είχε τιμητικές διακρίσεις από όλες τις συμμετοχές του ως Διευθυντής χορωδίας και ορχήστρας σε Πανελλήνια και Διεθνή φεστιβάλ.
Είχε εμφανιστεί σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές και είχε υπάρξει επι σειρά ετών ραδιοφωνικός παραγωγός εκπομπών με θέμα την πολυφωνία και την χορωδιακή μουσική.
Από το 1989 έως και το 1999 δίδαξε μουσική, διηύθυνε την παιδική χορωδία και ο ορχήστρα και διετέλεσε υπεύθυνος μουσικής εκπαίδευσης δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου των εκπαιδευτηρίων «Ο ΠΛΑΤΩΝ «.
Τέλος το Μάρτιο του 2010 παρουσίασε το Λαϊκό Ορατόριο «ΧΑΙΡΕ  ΚΥΠΡΟΣ»,στη μνήμη του φίλου και συνεργάτη του Μάριου Τόκα, σε δική του μουσική και ποίηση της Ρούλας Ιωαννίδη και του Μ.  Παναγόπουλου. Με τη χορωδία της Τζιάς, την Κερκυραϊκή χορωδία και την ορχήστρα Φαίακες, με σολίστ τους Μιχάλη Βιολάρη, Νίκο Δημητράτο, Λευκή Πουλοπούλου, Τάκη Κωνσταντακόπουλο, Μαρία Αλεξίου και αφήγηση και απαγγελία του Νίκου Δελλή.
Τα τελευταία χρόνια ασχολούταν και μελετούσε την βυζαντινή και εκκλησιαστική μουσική καθώς και την παραδοσιακή Επτανησιακή μουσική και πολυφωνία.

«ΙΕΡΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑ» στο Μουσείο Μπουζιάνη

ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΟΥΖΙΑΝΗ_Ιερή γνωριμίαΤο Μουσείο Μπουζιάνη εγκαινιάζει την Πέμπτη 7 Απριλίου 2016 και ώρα 20.00 την έκθεση «Ιερή γνωριμία», παρουσιάζοντας μέσα από το πρίσμα δέκα εκ των καλύτερων street και graffiti καλλιτεχνών της χώρας, έργα εμπνευσμένα από το έργο του μεγάλου Έλληνα ζωγράφου.

Οι Alex Martinez, Billy Gee, Cacao Rocks, Exit, Kez, Lune82, Pupet, Yiakou, Zie, Μανώλης Αναστασάκος, δημιούργησαν την δική τους Σύγχρονη Τέχνη στο Μουσείο – τελευταία κατοικία του καλλιτέχνη. Η πλειονότητα εξ αυτών δεν έχει δει ζωντανά ζωγραφική του Γιώργου Μπουζιάνη. Βασιζόμενοι στις εικόνες του βιβλίου μονογραφίας του Δ. Δεληγιάννη και μέσα σε 15 ημέρες, «συνομίλησαν» με τα έργα του σπουδαίου εξπρεσιονιστή, αποδίδοντας τα με τη δική τους τεχνική: το στυλ του δρόμου. (περισσότερα…)

«Από γενιά σε γενιά» συναυλία της Εύας Φάμπα. Μουσείο Μπουζιάνη, 20/4/2016

ΕΥΑ ΦΑΜΠΑΤο   «Εργαστήρι πολιτιστικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων»  παρουσιάζει την Διεθνούς φήμης σολίστ της Κιθάρας Εύα Φάμπα σε μια συναυλία «Από γενιά σε γενιά».

Μαζί της παίζουν 5 νεαρά ταλαντούχα παιδιά μαθητές της.

Την Κυριακή 20 του Μάρτη στις 7.00 μ.μ. στο Αμφιθέατρο του Μουσείου Μπουζιάνη στη Δάφνη.

(Γ.Μπουζιάνη 27-31, στάση μετρό Αγ.Ιωάννης)

Είσοδος ελεύθερη (περισσότερα…)

Πανηγύρι Αγίου Νικολάου Πλανά. Του θαυματουργού φτωχόπαπα της Αθήνας

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΛΑΝΑΣΤην Τετάρτη 2 Μαρτίου, εορτάζεται η μνήμη του Αγίου Νικόλαου Πλανά, του θαυματουργού φτωχόπαπα των ημερών μας.

Μία μεγάλη γιορτή  για την περιοχή μας, μια και ο παπά Νικόλας ο Πλανάς λειτούργησε για 50 χρόνια στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, γνωστού ως «Κυνηγού», στη λεωφόρο Βουλιαγμένης 126, όπου φυλάσσεται και το σκήνωμά του.

Κάποιοι από εμάς θα έχουμε για πάντα βαθιά χαραγμένη στη μνήμη μας την καλοκάθαγη εικόνα του όπως μας  την περιέγραφαν γιαγιάδες ή παπούδες που αξιώθηκαν να τον ζήσουν από κοντά.

Χαρακτηριστικά, θυμάμαι τη γιαγιά μου που μας έλεγε όταν είμασταν μικρά ότι «αυτός ο άνθρωπος δεν περπάταγε αλλά πέταγε», ενώ όπως μας ανέφερε φίλος του blog στο περσινό μας αφιέρωμα <<Η προγιαγιά μου έζησε υπηρετώντας και φροντίζοντας επί πολλά χρόνια το Ναό του Αη Γιάννη και αξιώθηκε να ζήσει τις λειτουργίες του Παπά Νικόλα Πλανά. Μεγάλωσα με την εικόνα της γιαγιάς Άννας να τη βρίσκουμε ακόμα και πολύ μεγάλη να κάθεται πάντα στα δεξιά του ναού, αμέσως μετά την είσοδο, ακριβώς δίπλα από το σημείο που βρίσκονται τα λείψανα τους Αγίου σήμερα. Παιδικές μνήμες που μένουν βαθιά χαραγμένες.>>

Η ειλικρινής ταπεινότητά του, η αγάπη του προς τον πλησίον και η λιτότητα του βίου του, την οπαία μπορείτε να διαβάσετε στο άρθρο μας «Νικόλαος Πλανάς (1851 – 1932) : Ο θαυματουργός φτωχόπαπας της Αθήνας»  ,  αποτελούν έναν ανεκτίμητο θησαυρό που πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα για όλους μας και ιδιαίτερα για τους ιερείς.

Ακολουθεί το πρόγραμμα της ιεράς πανηγύρεως. (περισσότερα…)

Ο Σύλλογος Αρκάδων Δάφνης – Υμηττού έκοψε την πρωτοχρονιάτικη βασιλόπιττά του (ανανεωμένο)

ΑΡΚΑΔΕΣ_Πίττα 2016 24.1.2016 (2)Σε κλίμα συγκίνησης, την Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2016 στις 11.00 το πρωί, στην κατάμεστη από μέλη του Συλλόγου και καλεσμένους αίθουσα του Κ.Α.Π.Η. του Δήμου Δάφνης – Υμηττού, έκοψε την Πρωτοχρονιάτικη πίττα του ο Σύλλογος Αρκάδων Δάφνης – Υμηττού «Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης». 

Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του, πριν από λίγες μέρες αποβιώσαντος, ΙΩΑΝΝΗ ΠΙΣΙΜΙΣΗ, ο οποίος προσέφερε αρκετά στον Σύλλογο Αρκάδων, στην τοπική κοινωνία της Δάφνης αλλά και γενικότερα σε όλη την κοινωνία, από τα μαθητικά του χρόνια μέχρι τις μέρες μες.

Στον εκλιπόντα έγινε εκτενής αναφορά τόσο από τον Δήμαρχο ΔΑΦΝΗΣ – ΥΜΗΤΤΟΥ όσο και από τον Πρόεδρο των ΑΡΚΑΔΩΝ Δάφνης – Υμηττού, Δημοτικό Σύμβουλο και εκδότη της εφημερίδας «ΑΡΚΑΔΙΚΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ» κ. Δημήτρη Γιαννακούρα.

Τονίσθηκε ιδιαίτερα από τους ομιλητές η σημαντική του προσφορά τόσο στη τοπική κοινωνία, όσο και στον Σύλλογο των Αρκάδων, τον οποίο και επαναδραστηριοποίησε μετά από μακρόχρονη αδράνεια! Κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή, ενώ η θαυμάσια χορωδία του Δήμου – λόγω του πένθους – περιορίσθηκε σε εορταστικούς ύμνους και όχι παραδοσιακά τραγούδια.

Η εκδήλωση έκλεισε με την παρουσίαση βίντεο με εικόνες από την Αρκαδία το οποίο επιμελήθηκε ο κ. Πάνος Αναγνωστόπουλος, Γραμματέας της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας και Πρόεδρος του Συλλόγου Σπαθαριωτών.

Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα διάβασε η Γραμματέας κα Ζέτα Κατσιμπρή, ενώ τον συντονισμό της εκδήλωσης πραγματοποίησε ο Παπανικολάου Αθανάσιος, υπεύθυνος πολιτιστικών του Συλλόγου.

(περισσότερα…)

Δωρεάν σεμινάριο Πρώτων Βοηθειών από την «First Aid Athens» στη Δάφνη

PROTES-BOHTHEIESΤη Δευτέρα 18 Ιανουαρίου, ώρα 17.30, θα διεξαχθεί δωρεάν Σεμινάριο Ά Βοηθειών, διάρκειας περίπου 4 ωρών, στο Αμφιθέατρο  του Μουσείου Μπουζιάνη στη Δάφνη, από την Εθελοντική Ομάδα Εκπαίδευσης «FIRST AID ATHENS».  (περισσότερα…)

Έκθεση με έργα της Κούλας Μαραγκοπούλου, στο Μουσείο Μπουζιάνη

BouzianisΤο Μουσείο Μπουζιάνη ανοίγει για το κοινό την Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου και ώρα 20.00 με τα εγκαίνια της έκθεσης “Κούλα Μαραγκοπούλου – Μικρή Αναδρομική”, τιμώντας την πιο σημαντική μαθήτρια του μεγάλου ζωγράφου με έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά.

(περισσότερα…)

Μίμης Φωτόπουλος 20.4.1913 – 29.10.1989. Ο Φωτόπουλος στο σανίδι του κινηματογράφου «ΝΑΝΑ» το καλοκαίρι του 1941 & η άγνωστη ιστορία της ζωής του

FAFLATAS

Χαρακτηριστικό σκίτσο του «μάγκα» Φωτόπουλου …μαζί με τον «φαφλατά» Λάμπρο Κωνσταντάρα…                Από το αρχείο του Ζατουνίτη φίλου μας Γιώργου Πισιμίση.

Σαν σήμερα, στις 29 Οκτωβρίου 1989, έφυγε από τη ζωή ο δημοφιλής κωμικός μας Μίμης Φωτόπουλος.

Ο Μίμης Φωτόπουλος, γεννήθηκε στη Ζάτουνα Γορτυνίας στις 20 Απριλίου 1913 και πέθανε ξαφνικά, από ανακοπή καρδιάς, στις 29 Οκτωβρίου του 1989, στην ηλικία των 73 χρονών.

Μια ζωή  «μάθημα ιστορίας» για τις νέες γενιές, γεμάτη χαρές αλλά και πίκρες, πείνα, φτώχια, δυστυχία, συλλήψεις, εξορία. (περισσότερα…)

Ο Μίμης Φωτόπουλος στο σανίδι του κινηματογράφου «ΝΑΝΑ» το καλοκαίρι του 1941 & η άγνωστη ιστορία της ζωής του

ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ«….Το καλοκαίρι του ’41 μαζευόμαστε ο Λεμός, η Γιατρά, η Γαρμπή, ο Χαραλαμπίδης, η Μεταξά, ο Καλλίδης, η Φανή Νικολαϊδου, ο Φύριος, ο Πούντας, εγώ και μερικοί άλλοι και στήνουμε τη σημαία μας στη “Νανά”, έναν κινηματογράφο της οδού Βουλιαγμένης. (περισσότερα…)

Νικόλαος Πλανάς (1851 – 1932) : Ο θαυματουργός φτωχόπαπας της Αθήνας

DSC089932 Μαρτίου σήμερα και η εκκλησία μας τιμά την μνήμη του Αγίου Νικολάου Πλανά.

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, γίνεται μεγάλη εορτή στον ιερό ναό του Αγίου Ιωάννη του Κυνηγού στη λεωφόρο Βουλιαγμένης, όπου εφημέρευε ο Άγιος και βρίσκονται τα Άγια Λείψανα και η Τιμία Κάρα του. (περισσότερα…)

17 Σκιτσογράφοι με το πενάκι τους καταγράφουν «… μετά τις Εκλογές»

Ergastiri _17skitsografoi

(περισσότερα…)

Εικαστική έκθεση «Τα παιδία … παίζει»

τα παιδία παίζει

Πίσω στα παλιά …

Πόσοι από μας γνωρίζουμε ότι το δίκτυο «Γρηγόρης Μικρογεύματα» που απαριθμεί στις μέρες μας 270 καταστήματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Κύπρο, Αλβανία, Ρουμανία, Μπαχάμες) ξεκίνησε από ένα μικρό κατάστημα μικρογευμάτων, που άνοιξε το 1972 στην Δάφνη ο Γρηγόρης Γεωργάτος δίνοντάς του για τίτλο το μικρό του όνομα (Γρηγόρης) και τις υπηρεσίες του (μικρογεύματα).

Και για του λόγου το αληθές δες ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΙΚΡΟΓΕΥΜΑΤΑ

55 χρόνια από τον θάνατο του Γιώργου Μπουζιάνη

Bouzianis    Σαν σήμερα πριν από 55 χρόνια, τη νύχτα της 22ας προς 23ης Οκτωβρίου του 1959, άφησε την τελευταία του πνοή από χρόνια βρογχίτιδα και καρδιακή ανεπάρκεια σε ηλικία 74 χρόνων, στο ταπεινό του σπιτάκι στην οδό Σουλίου 27 στη Δάφνη, ο εξπρεσιονιστής ζωγράφος Γεώργιος Μπουζιάνης. Ως ένα μικρό αφιέρωμα στον μεγάλο ζωγράφο, παραθέτουμε άρθρο με τίτλο «Ησυχία, δουλεύει ο μπάρμπα Γιώργης…» της Γιούλης Επτακοίλη που δημοσιεύθηκε στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» της 17ης.10.2010. (περισσότερα…)

Μια περιπέτεια τριών αξιόλογων πινάκων ζωγραφικής σε χασαποταβέρνα της Δάφνης

Λόγω του εξαιρετικού ενδιαφέροντος που παρουσιάζει και για μας, αναδημοσιεύουμε αυτούσια την από 7/10/2014 ανάρτηση από το site ΖΑΤΟΥΝΑ NEWS (http://www.zatounanews.gr).

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ τριών ΠΙΝΑΚΩΝ ΚΑΙ Η ΕΜΠΛΟΚΗ ΕΝΟΣ ΖΑΤΟΥΝΙΤΗ

Από το αρχείο της εφημερίδας «Ζάτουνα», θα παρουσιάσουμε την περιπέτεια τριών αξιόλογων πινάκων ζωγραφικής, γνωρίζοντας παράλληλα και τον σημαντικό καλλιτέχνη ζωγράφο, αλλά ακόμη περισσότερο όλα εκείνα τα αισθήματα που ένοιωθε ένας ζωέμπορας – ταβερνιάρης στη Δάφνη, για τον Ζατουνίτη πεθερό του, που του είχε δώσει προίκα το σπίτι του και του είχε κάνει δώρο αυτούς τους πίνακες, των οποίων αγνοούσε και αδιαφορούσε για την πραγματική τους αξία.

Πολύτιμη βοήθεια, σ’ αυτό το μικρό μας «ταξίδι» το παλιό δημοσίευμα του δημοσιογράφου Βασίλη Καββαθά, στο περιοδικό «Ταχυδρόμος», πριν τρεις και… δεκαετίες, εποχή, κατά την οποία οι πρωταγωνιστές της ιστορίας μας, ήταν όλοι τους ζωντανοί.

Ας πάρουμε το κουβάρι από την αρχή!

gsoulelesΓεώργιος Σουλελές

(περισσότερα…)

Μεγαλώνοντας στη Δάφνη

Ο Αντώνης Λουδάρος ανατρέχει στα παιδικά του στέκια.


» Όλοι οι παιδικοί φίλοι εκεί, στους δρόμους της Δάφνης. Συμμορίες τα καλοκαίρια, φωτιές του Άι-Γιαννιού, ατέλειωτα παιχνίδια. Ο Θανάσης, η Ελένη, η Βίκη, η Νανά και τόσοι άλλοι. Σινεμά στο καλοκαιρινό Ριρίκα (τώρα, πια, σινέ «Δάφνη»), να βλέπουμε ελληνικές ταινίες στη μεγάλη οθόνη. Μαγεία. Βουγιουκλάκη ή Καρέζη; Παπαμιχαήλ ή Καζάκος; Κι εγώ τις επόμενες μέρες να παίζω με τους φίλους αυτά που είδαμε. Και να τραγουδάμε τα τραγούδια που προσπαθούσαμε να μάθουμε γρήγορα απ’ έξω. (περισσότερα…)

Αρέσει σε %d bloggers: