Η Δάφνη που χάθηκε

ΠΑΛΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.«Καλοκαιρινές διακοπές» με το κλείσιμο των σχολείων στη Δάφνη

(της Μαρίας Φλαμπούρη)

Πήγα δημοτικό σχολείο στο 1ο Δάφνης, τότε που ακόμα λεγόταν Κατσιπόδι, το 1946 και τελείωσα το 1952.

Ήταν δύσκολα χρόνια, μετά από έναν πόλεμο και ένα εμφύλιο που δεν είχε τελειώσει ακόμα. Φτώχεια με το καντάρι! Τι να έκαναν οι γονείς μας που δεν είχαν οικονομικές δυνατότητες για εκδρομές και εξοχές!

Τα Σάββατα και τις Κυριακές, μας φορούσαν τα καλά μας φτωχικά ρουχαλάκια και μας πήγαιναν βόλτα. Τι βόλτα δηλαδή, από τον Άγιο Ιωάννη μέχρι την Ελευθερίου Βενιζέλου. Παρακάτω εκεί που σήμερα είναι η Εθνική Τράπεζα, το ΙΚΑ και μέχρι πρότινος η Εφορία, ήταν απαγορευμένη ζώνη για μας τα παιδιά. Εκεί ήταν ένα κέντρο διασκέδασης όπου είχε Σεπαρέ. Για εμένα εκείνη η λέξη ήταν άγνωστη. Αργότερα έμαθα τι σημαίνει.

Κορίτσια κάνουν βόλτα στη Λεωφ. Βουλιαγμένης (πριν το 1950)

Κορίτσια κάνουν βόλτα στη Λεωφ. Βουλιαγμένης (πριν το 1950)

(περισσότερα…)

Παλιές αναμνήσεις…. Τα παιδία παίζει !

Για να θυμηθούμε οι μεγαλύτεροι και να μάθουν οι μικρότεροι μερικά από τα παιχνίδια που παίζαμε εμείς, ως παιδιά.

Αφιερωμένο στη γενιά της αλάνας, της αυλής του σχολείου και της γειτονιάς… Στους σημερινούς 30άρηδες – 40άρηδες, σε όσους και όσες χτυπήσανε στο παιχνίδι, ήπιανε νερό από το λάστιχο της βρύσης και φυσικά δεν πάθανε τίποτα… (περισσότερα…)

Το Κατσιπόδι στα χρόνια της Κατοχής

28η Οκτωβρίου 1940

Την Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014, συμπληρώνονται 74 χρόνια από την έναρξη της αντίστασης στον Ιταλικό και Γερμανικό φασιστικό ζυγό. (περισσότερα…)

Μια περιπέτεια τριών αξιόλογων πινάκων ζωγραφικής σε χασαποταβέρνα της Δάφνης

Λόγω του εξαιρετικού ενδιαφέροντος που παρουσιάζει και για μας, αναδημοσιεύουμε αυτούσια την από 7/10/2014 ανάρτηση από το site ΖΑΤΟΥΝΑ NEWS (http://www.zatounanews.gr).

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ τριών ΠΙΝΑΚΩΝ ΚΑΙ Η ΕΜΠΛΟΚΗ ΕΝΟΣ ΖΑΤΟΥΝΙΤΗ

Από το αρχείο της εφημερίδας «Ζάτουνα», θα παρουσιάσουμε την περιπέτεια τριών αξιόλογων πινάκων ζωγραφικής, γνωρίζοντας παράλληλα και τον σημαντικό καλλιτέχνη ζωγράφο, αλλά ακόμη περισσότερο όλα εκείνα τα αισθήματα που ένοιωθε ένας ζωέμπορας – ταβερνιάρης στη Δάφνη, για τον Ζατουνίτη πεθερό του, που του είχε δώσει προίκα το σπίτι του και του είχε κάνει δώρο αυτούς τους πίνακες, των οποίων αγνοούσε και αδιαφορούσε για την πραγματική τους αξία.

Πολύτιμη βοήθεια, σ’ αυτό το μικρό μας «ταξίδι» το παλιό δημοσίευμα του δημοσιογράφου Βασίλη Καββαθά, στο περιοδικό «Ταχυδρόμος», πριν τρεις και… δεκαετίες, εποχή, κατά την οποία οι πρωταγωνιστές της ιστορίας μας, ήταν όλοι τους ζωντανοί.

Ας πάρουμε το κουβάρι από την αρχή!

gsoulelesΓεώργιος Σουλελές

(περισσότερα…)

Μεγαλώνοντας στη Δάφνη

Ο Αντώνης Λουδάρος ανατρέχει στα παιδικά του στέκια.


» Όλοι οι παιδικοί φίλοι εκεί, στους δρόμους της Δάφνης. Συμμορίες τα καλοκαίρια, φωτιές του Άι-Γιαννιού, ατέλειωτα παιχνίδια. Ο Θανάσης, η Ελένη, η Βίκη, η Νανά και τόσοι άλλοι. Σινεμά στο καλοκαιρινό Ριρίκα (τώρα, πια, σινέ «Δάφνη»), να βλέπουμε ελληνικές ταινίες στη μεγάλη οθόνη. Μαγεία. Βουγιουκλάκη ή Καρέζη; Παπαμιχαήλ ή Καζάκος; Κι εγώ τις επόμενες μέρες να παίζω με τους φίλους αυτά που είδαμε. Και να τραγουδάμε τα τραγούδια που προσπαθούσαμε να μάθουμε γρήγορα απ’ έξω. (περισσότερα…)

Αρέσει σε %d bloggers: